Jan met de hamer

Zondagse rust. Zondag is een rustdag. Aan mijn (carbon) zolen! Met groepje: Jan, Kek, Jacco en Norbert het Markermeer om. 140 kilometer in iets meer dan 4 uur met een gemiddelde van 33,1 km/uur. Da's niet bepaald zondagse rust. Ook de ruim 4000 calorieën getuigen niet van een ontspannen ritje naar de bakker. Maar wat heb ik ervan genoten! De weersvoorspellingen waren zwaar bewolkt, eventueel motregen en harde wind. Alleen het laatste klopte! Gehoord in de groep: de Jan met de hamer tegenkomen. Hadden er geen last van. En ja Steef, de fiets is weer in bad gegaan! Staat weer mooi te glimmen (en ik ook trouwens)......

Jan lek op de dijk naar Enkhuizen. Koud!

Lance

Hoop toch zo dat het niet waar is. Of zoals een vriend van mij, Arjan, stelde: "Die Paul Kimmage is wel erg de geïncarneerde  inquisitie. Maar wat als het waar is? Zitten wij met onze poffertjesporums op de Trek".

...

Oppassen

Kinderen zijn leuk. Dat kan ik zeker zeggen over de mijne. Kinderen zijn met name lief en leuk als ze slapen. 'Hè hè, eindelijk tijd voor onszelf'. Ook zijn ze leuk om half vier (ze zijn eindelijk weg). Kinderen zijn er in allerlei soorten en maten: eigen kind, stiefkind, buurtkind, schoolkind, kleinkind en oppaskind. Er zijn ongetwijfeld nog meer te verzinnen. Heb het even over de laatste twee vormen: klein en oppaskind. Mijn buren zijn in deze gelukkige laatste omstandigheid. Om de woensdag is voor hen oppasdag en de kleine ligt dan 's middags lekker te slapen. Schattig dus en vooral niet storen. Tacxiën op zolder is er vanwege geluidsoverlast niet bij. Wat dan te doen? Buiten is het koud, het regent en twee uur trainen is twee uur trainen. Pak aan, overschoenen aan, nog meer kleding aan en vooruit met de geit. Na dikke twee uur is mijn kleding een kilo over twee zwaarder vanwege de nattigheid. Rijder in de was, kleding in de was en fiets..... in bad!

Wielrenhumor (2)

De wielertoerist wordt wakker na een nacht heerlijk te hebben geslapen en zegt: "ik heb de hele nacht gedroomd dat ik in Frankrijk aan het fietsen was, heerlijk!" Zijn vrouw rekt zich uit en zegt: "mmmm, ik heb ook zo fijn gedroomd over een nacht vol passie!!!!" "Oh lekker, met mij?" zegt de wielrenner. "Nee", zegt zijn vrouw, "jij was fietsen!!!!" 

Wielrenhumor 1

Wijziging van plannen

Nieuwe aanhef: op weg naar....Mallorca, Vlaanderen, Trois Ballons, Giro delle Dolomiti en Cinglé de Ventoux. De Ötztaler ligt er dus uit! Nieuwe vakantieplannen. Frankrijk dus. Ötztaler past hier logistiek niet in. Een nieuw doel was snel gevonden: de Cinglé de Ventoux. Drie keer de Ventoux op één dag: Bedoin, Malaucène en Sault. 136 km met 4390 hoogtemeters. In 2005 had ik deze Cinglé al eens gedaan. Ga nu eens kijken of het via officiële weg kan. Even speuren op de site van de Kale Berg. Stempeltjes halen dus. Tevens wil ik mijn klimtijd op de Ventoux vanuit Bedoin verbeteren. Onder de 1:30; minimaal 8 minuten ervan af halen wordt het devies!

Cinglé: drie keer de Kale Berg

Plafond

Fietsen en met name wielrennen is naast een hele leuke sport ook heel erg gezond. Voorwaarde is wel dat je overeind blijft. Het enige nadeel is dat de motor na verloop van tijd vol loopt; de benen zijn dan erg gevoelig. 'Nee Rosa, even niet bij papa op schoot treintje rijden'. Remedie is de masseur. Ik ga al tijden naar een goede sportmasseur: Hans Baank. Zo ook vandaag. Na een koude rit ben ik even gezellig bij Hans 'wezen buurten'. Hoewel gezellig? Ik had het gevoel tegen het plafond aan te zitten. 'Voelt een beetje kartelig, Rob'. 'Ja Hans, dat voel ik'. Na een half uur serveert Hans het toetje: Thaise olie. Om de spieren open te zetten. Ik ruik het nog steeds, Hans!

Leuk filmpje Lance Armstrong. What I'm on.......................?

De eerste

Voor iedereen een mooi en sportief 2011!

Voor alles is een eerste keer! Vandaag de eerste keer op de fiets in 2011. Samen met Arno 76 kilometer gefietst met een duur van 2:45 uur. Prima voor eerste dag van een jaar met de champagne, oliebollen en weet-ik-wat-allemaal in de benen. Ook de eerste hoogtemeters gemaakt: de Duinweg bij Schoorl.

Helderziend

Veel ouders beweren dat hun kind hoogbegaafd is. Of op z'n minst begaafd. Laten we het er op houden: ieder kind heeft wel een talent. Mijn dochter, Rosa van 4, is ook erg begaafd. Zij is namelijk helderziend. Menig blogvolger zal nu zijn wenkbrauwen minstens even fronsen. Toch is het zo. Ik zal het u uitleggen. Voordat zij met haar moeder naar huis zou gaan, hadden we een kort gesprek. Rosa vertelde me wat ze vandaag zou gaan doen. Kort daarop zei ze mij: " jij gaat zeker fietsen". Daarom zeg ik: Rosa is helderziend. U wilt toch niet beweren dat zij op vier-en-halve-jarige leeftijd al dit soort 'gepaste-vrouw-opmerkingen' kan maken, getuige de aanwezigheid van het woordje 'zeker' in "jij gaat zeker fietsen".

De os, de ezel en het werkpaard...een kerstverhaal

Het is 24 december van het jaar 2010. Buiten is het guur en koud. De mensen trotseren met hoog opgestoken kragen de bijtende noordoosten wind. Glibberend en bibberend verplaatsen ze zich. Sommigen fluisteren zelfs over een tocht der tochten: de elfstedentocht. Het land is al weken in de ban van de koude. Sneeuw bedekt grote delen van het vlakke, barre landschap. Maar binnen is het warm. Ook daar boven op de zolder van dat huis in Hoorn is het warm. Niet dat er een open hard vuurt knispert of de CV staat te loeien. Nee, er hangt een wat vochtige, met de tropen te vergelijken warmte. Benauwd is het juiste woord.  

Terwijl de koude wind het zolderraam teistert, zijn de os, de ezel en het werkpaard druk doende. Bezig met een zware bevalling zou je kunnen zeggen. Zweet parelt en valt druppelsgewijs op het doorweekte tapijt als er plotseling drie wijzen: Metallica,  Rage against the Machine en Rammstein uit de speaker de kamer neerdalen. De eerste wijze loopt op de os, de ezel en het werkpaard af, knielt en spreekt: "geachte heren, ik ben van verre gekomen om u dit geschenk te brengen". Het druk doende trio richt hun blik op de geknielde wijze en vraagt: "wat mocht u ons komen brengen?" "Een passend geschenk, prima geschikt voor het werkpaard", vanmiddag net gekocht bij Jacco op het Kleine Oost". De wijze opent het geschenk en voor het paard liggen twee prachtige witte Bontrager bidonhouders, compleet afgemonteerd met 3/4 liter RadioShack bidons". De wijze Metallica doet eerbiedig een stap terug en zingt ter aanmoediging "Suicide & Redemption". 

De tweede wijze, Rage against the Machine, brengt op zijn beurt het volgende present: een busje Motorex dry lube: "speciaal voor de os, even lekker smeren en de buren hebben geen last meer van je" en vervolmaakt de sfeer met een prachtige ballade: bulls on parade. 

Als laatste van de drie wijzen stapt Rammstein de kring binnen en overhandigt de ezel een handdoek. "Ik hoef u in al uw wijsheid niet uit te leggen, waar dit geschenk voor bedoeld is, heer". "Ter aanmoediging breng ik u een speciaal lied ten gehore: Mutter". U schijnt daar regelmatig op uw werkpaard om te roepen", en hard lachend verlaten de drie de kamer. 

Een doodse stilte valt: nog even en het is gebeurd: na een bevalling van ruim 358 uur is de tienduizendste geboren. De drie kameraden schreeuwen het uit van blijdschap en Kerstmis is begonnen (en ze leven nog lang en gelukkig of past dit niet in dit verhaal?).

Rest alleen nog de vraag voor u als trouwe volger en lezer: hoe luidt nu precies de rolverdeling in dit verhaal oftewel wie is de os, de ezel en het werkpaard? Inzendingen insturen via reactie. De winnaar wordt beloond met een eervolle vermelding op dit blog.

De start van laatste etappe: Ventoux! Hoe kan het ook anders...

De laatste kilometers zitten erop!

Passende kleding bij eervolle kilometers

Daar is 'ie dan: de 10.000

Tussenstand

31 December komt met rasse schreden naderbij: het eindsignaal van het seizoen. Doel van de maand december komt steeds dichter: 10.000 kilometer op de echte als virtuele (Tacx) teller. Vandaag hoop ik het gedroomde getal te halen. Gisteren 56 kilometer door de Pyreneeën getacxied. Heerlijke D1 training met een 15 minuten D2 op de laatste klim: Pla d'Adet. Stevige percentages op deze voor mij nog onbekende klim. De tussenstand: nog 52,3 kilometer!

Rooks en Trois Ballon

Vandaag ingeschreven voor Steven Rooks (2 juni) en les Trois Ballons (11 juni). Nu opzoek naar huisje in Vogezen. Suggesties graag....

Kokosnoot

Voor alles is een eerste keer! Nu niet meteen pervers gaan denken; ik heb het ditmaal over MTB. Jan had me al een aantal keer gevraagd om met hem bij Schoorl te gaan MTB'en. Daar had ik wel zin. Zo gezegd, zo gedaan. Om half twaalf stonden we in Schoorldam. Ik had de Garmin meegenomen en trachtte deze op de stuurpen te monteren met de welbekende tie rips. De één na de andere brak af; wat een kracht en dat van paar keer sportschool..... 

Het viel me gelijk op dat het veel zwaarder is op de MTB dan op de racefiets. Het was meteen 'hallo D2'. Eerst mooi stukje over de weg en daarna het bij Bergen het bos in. Op naar het MTB parcours. Deze vonden we snel. Geweldig vond ik het. Lekker D1 door die bossen karren. Op zeker moment roept Jan: 'schakelen, er komt een flinke helling aan'. Oefffff! Klein verzet naar boven, hartslag 185. Gaaf! Dan nu de afdaling in ... spoedig stuiterde ik onderuit en nog een keer en nogmaals. Stukje vlak, weer omhoog, afdalen, onderuit, onderuit, onderuit. Garmin vloog van mijn stuur. Ik had weinig grip op de besneeuwde ondergrond. Gelukkig ging Jan ook onderuit, dus het lag niet alleen aan mijn stuurmanskunsten. Het besneeuwde parcours is gewoon erg lastig. Daarom besluiten we het rondje vaarwel te zeggen. Koers: strand. Het gaat nu soepel en goed. Wel gaat Jan vlak voor me onderuit, mijn voorwiel staat op een decimeter van hem stil.

Het strand was ook ontzettend gaaf. Harde wind tegen. Voelt als klimmen. Bij Bergen draaien we om. Eindelijk lekker.... windje mee naar Hargen aan Zee. Bij Hargen draaien we het strand af de duinen in. We verdwalen even en besluiten dan via de gewone weg terug te rijden. Na een kleine twee uur zijn we weer bij de auto. Moe, maar onwijs voldaan. Dit is erg leuk en voor herhaling vatbaar. Alleen niet meer op mijn kokosnoot vallen!

Opvallend: na eerste valpartij stopte ik de Garmin in achterzak. Het verbaasde mij dat de Garmin GPS gegevens bleef ophalen! Dit spreekt erg voor de kwaliteit van de ontvanger en het apparaat.

Corvara-Corvara

Eén van mijn favoriete Tacx races: Dolomieten Marathon. Meestal rij ik de Sellaronde, maar dit keer de tweede lus: Corvara-Corvara. Dus de Campolongo, Santa Lucia, Giau, Valparola. Totaal 81,9 kilometer (stand: nog 185 km) met bijna 3 uur. Zowel Giau als Valparola grotendeels D2 gereden. Ik was goed hersteld na zware rit van gisteren. Nu lekker cross kijken.